ျမန္မာျပည္သုိ.ေပးစာမ်ား (၈)

2011년 4월 2일 토요일
(ဓမၼယာန) မဇၥ်ိမယာန အဖြဲ.သူ အဖြဲ.သားမ်ားသို.
အားလံုး မဂၤလာပါ။
ကိုရီးယားမွာေတာ့ သာယာလွပတဲ့ ေႏြဦးရာသီစပါၿပီ။ ဘုန္းႀကီးေနတဲ့ ေနရာက ခ်ယ္ရီပင္ေတြ အစီအရီ တန္းၿပီး ပြင့္ေနႀကၿပီျဖစ္လုိ. အင္မတန္ လွပါတယ္။ တစ္ဘက္က ပင္လယ္ကမ္းေျခနဲ. နာမည္ေက်ာ္ ပင္လယ္ကူး ႏွစ္ထပ္တံတားႀကီးက သဘာဝရဲ. အလွတရားနဲ. လူသားရဲ. စြမ္းပကားကို ယွဥ္ျပထားသလုိပါပဲ။ ဘူဆန္းမွာေတာ့ ဘုန္းႀကီးေနတဲ့ေနရာဟာ ပင္လယ္ကမ္းေျခ၊ တံတားနဲ. ခ်ယ္ရီပင္တန္းေၾကာင့္ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မက ကမၻာလွည့္ ခရီးသည္ေတြကပါ တကူးတက လာႀကည့္ၾကတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ ေနရာေလးတစ္ခုပါ။ ဘုန္းႀကီးရဲ. တကၠသိုလ္နဲ.လညး္ လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္ ၁၅မိနစ္ မိနစ္၂၀ အတြင္းမွာ ေရာက္ႏူိင္တဲ့ အကြာအေဝးမွာရွိေတာ့ အစစ အဆင္ေျပပါတယ္။

နညး္ပညာမွာ ကမၻာ့ေရွ.ေျပး၊ စီးပြားေရးနဲ. ပညာေရးမွာ ထိပ္တန္းႏူိင္ငံတစ္ခုျဖစ္လာတဲ့ ဒီႏိူင္ငံမွာ သာသနာ ျပဳခြင့္ရ ပညာရွာခြင့္ရ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ဘာမွ မပူမပင္ မေတာင့္မတ ခ််မ္းခ်မ္းသာသာေနရေပမယ့္ ကိုယ့္ႏိူင္ငံ ကိုယ့္လူမ်ဳးိရဲ. လက္ရွိအေျခအေနကို သတိရတုိင္း ဒီမွာ ဒီလုိေနေနရတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို လိ္ပ္ျပာမလံုပါဘူး။ တုိ.ႏူိင္ငံရဲ. လွပတဲ့ မနက္ျဖန္္ ဘယ္ေတာ့မွမ်ား ငါတုိ. ဖန္တီးႏူိင္ပါ့မလဲ။ ဒီအေတြးနဲ. ႀကိတ္ေဆြးခဲ့ရေပါင္းလည္း မနညး္ေတာ့ပါ။
လုပ္ခ်င္တာေတြက အမ်ားႀကီးပဲ။ လုပ္သင့္တာေတြကလညး္ တစ္ပံုတစ္ေခါင္းႀကီးပါ။ ဒါေပမယ့္ ငါ တကယ္ လုပ္ႏူိင္တာ ဘာရွိလဲလုိ. အေသအခ်ာ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ အမွန္တရားကို သိလာရတာလည္း စိတ္ မသက္သာစရာပါပဲ။
ဒါေပမယ့္ စပါတာကပ္စ္လို လူမ်ဴိးေတြ မရွိခဲ့ရင္ ေရာမေခတ္က ကၽြန္ေတြ အခုအခ်ိန္အထိ ကၽြန္အျဖစ္က လြတ္ခ်င္မွ လြတ္ဦးမယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လုိ လူမ်ဳးိေတြ မရွိခဲ့ရင္ ျမန္မာျပည္ အခုခ်ိန္အထိ ကၽြန္အျဖစ္က လြတ္ခ်င္မွ လြတ္မယ္လုိ. ေတြးၿပီး အားေမြး ဒီအတိုင္းေတာ့ လက္မေလွ်ာ့ပါဘူး။ လုပ္ႏူိင္တာေလးေတြကိုေတာ့ အၿမဲ လုပ္ေနခဲ့ ပါတယ္။ “ႏွမ္းတစ္လံုးနဲ.ဆီမျဖစ္ပါဘူး”ဆုိတဲ့ စကားရွိသလုိ. “ႏွမး္တစ္လံုးမွ မပါပဲနဲ. ႏွမ္းဆီမျဖစ္ႏူိင္ဘူး”လို.လညး္ ေျပာလုိ. ရတာပဲ မဟုတ္လား။ ႏွမ္းဆီ ျဖစ္ေျမာက္ေရးမွာ ႏွမ္းေလးတစ္လံုး အျဖစ္နဲ.ပဲ ပါဝင္ခြင့္ရရ ျဖစ္သင့္တာေတြ ျဖစ္လာဖို. မာနထားစရာ ဘာမွမရွိတဲ့ အထူးႏွိမ္ခ်စရာမလိုတဲ့ ႏွမ္းတစ္လံုးဘဝနဲ.ပဲ ေၾကေၾကနပ္နပ္ႀကီး ပါဝင္ခြင့္ ရခ်င္ခဲ့တာပါ။
စိတ္တူသေဘာတူ ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္ ေပါင္းမိရင္ အင္အားပါ။ အခုလို ဓမၼယာန မဇၥ်ိမယာန အဖြဲ.သူအဖြဲ.သားေတြနဲ. တစ္ေပါင္းတစ္စညး္ထဲ ျဖစ္လာၿပီး လုပ္သင့္တာေတြ အေကာင္အထည္ ေဖၚခြင့္ရလာတာကိုေတာ့ အတိုင္းမသိ ပီတိ ျဖစ္ရ ၾကည္ႏူူးဝမ္းေျမာက္ေနရပါတယ္။ အဖြဲ.သူ အဖြဲ.သားအားလံုးလညး္ ထပ္တူထပ္မွ် ပီတိျဖစ္ၾကမယ္ဆုိတာ ယံုႀကည္ပါတယ္။
ဒီေန.ေတာ့ လာမယ့္ ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ရာသီမွာ ေက်ာင္းေနရြယ္ ေက်ာငး္မေနႏူိင္တဲ့ ကေလးေတြအတြက္ အဖြဲ.အေနနဲ. ဘယ္လုိ အကူအညီေပးႏူိင္မလဲဆုိတာကို ၿကိုတင္စဥး္စားသံုးသပ္ထားဖုိ. အႀကံျပဳခ်င္ပါတယ္။ ေက်ာငး္ေနတဲ့ ကေလးေတြလညး္ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိလို. မီးစက္၊ ဖေယာင္းတုိင္စသည္မရွိလုိ. ည စာမလုပ္ႏူိင္တာမ်ဳးိ။ ထိန္းေက်ာငး္ လမ္းညႊန္မယ့္သူ မရွိလို. မလုပ္ျဖစ္တာမ်ဳိးရွိရင္ စာၾကည့္စရာ စာဖတ္ခန္းလုပ္ေပးတာတုိ. ဂုိက္ ေခၚေပးတာတုိ. လုပ္ရင္ ေကာင္းမလား။ ေဆြးေႏြးေစခ်င္ပါတယ္။ ဂိုက္လုပ္မယ့္ လူငယ္ေတြကိုလညး္ အလုပ္အကို္င္ ဖန္တီးေပးရာေရာက္မလားေပါ့။ လုပ္သင့္ မသင့္ အက်ဳးိအျပစ္နဲ. အဖြဲ.အင္အားအရ လုပ္ႏိူင္ မလုပ္ႏူိင္ ခ်ိန္ထိုးရမွာပါ။
ကြင္းထဲမွာ ကေလးေတြအတြက္ အပန္းေျဖစရာလညး္ျဖစ္ က်န္းမာေရးနဲ. ကိုယ္လက္ႀကံံံ့ခုိ္င္ေရးအတြက္ အေထာက္အကူလညး္ျဖစ္မယ့္ ကစားစရာ ဘယ္လုိဟာမ်ဳိးေတြ လုပ္မလဲ ဘယ္လုိုလုပ္မလဲ ဘယ္ေနရာ ဘာထားမလဲ ဆိုတာေလးေတြကိုလညး္ စိတ္ကူးေကာငး္ေကာင္းနဲ. သုေတသနျပဳၿပီး ပံုစံေလးေတြရွာထား ထုတ္ထားရင္ (၇)လပုိင္း ဘုနး္ႀကီး ခဏျပန္လာတဲ့အခါ တစ္ခါတည္း အေကာင္အထည္ ေဖၚေပးခဲ့ခ်င္ပါတယ္။
လက္ရွိအေနအထားမွာ အခက္အခဲရွိရင္ျဖစ္ျဖစ္ ဘုန္းႀကီးကလုပ္ရမယ့္ လုပ္သင့္တဲ့ အလုပ္ရွိရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ စာနဲ. ေသာ္လညး္ေကာင္း ဥဳးဇင္းမ်ားကေန တဆင့္ေသာ္လညး္ေကာငး္ အသိေပးၾကေစခ်င္ပါတယ္။ မေျပာပဲနဲ.ေတာ့ မသိ ႏူိင္ပါ။ တစ္ေသြးတစ္သား တစ္စိတ္တစ္ဝမး္တည္းထားၿပီး ရင္းရင္းႏွိီးႏွီး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာျပေပးဖုိ. ဖိတ္ေခၚရင္း ဒီစာကို အဆံုးသတ္ပါရေစ။ (ျပည္ေတာ္ဦးဘုန္းႀကီး)

Read More

ျမန္မာျပည္သုိ. ေပးစာမ်ား (၇)

(ဓမၼယာန) မဇၥ်ိမယာန အဖြဲ.သူ/သားမ်ားသုိ. Friday, March 25, 2011

မဂၤလာပါ။
ဒီေန.ေတာ့ တုိ. အဖြဲ.ရဲ. ေအာင္ျမင္မႈ ဆိုတာကို ေလ့လာ ဆန္းစစ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အဖြဲ.တစ္ခု ႀကီးပြား ေအာင္ျမင္ဖုိ. အဖြဲ.ဝင္ေတြရဲ. ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ တူညီရမယ္ လို. ဆိုပါတယ္။ ဒါက သေဘာတရားပါ။ ဒါနဲ.တင္ တုိ.တစ္ေတြ အဖြဲ. ေအာင္ျမင္ေအာင္ ရည္မွန္းခ်က္တူၾကစို.ေဟ့ ဆုိရံုနဲ. တူသြားေရာလား။ မတူပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ ဆိုတာ စက္ရံုုထုတ္ပစၥည္းမွ မဟုတ္တာဘဲ။ အဲဒီမွာ တူေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ မလဲဆိုတာက ပိုအေရးႀကီးတယ္ဆိုတာ ေပၚလြင္လာပါတယ္။ အဲဒါကို အေျဖရွာၾကစုိ.ဆိုရင္ ~~~မတူတာ ဘာေၾကာင့္လဲ။ တူတဲ့ သူေတြကေကာ ဘာေၾကာင့္ တူတာလဲ၊ ဆုိတာကို သိဖုိ. လုိပါလိမ့္မယ္။ ၿပီးမွ တုိ.တစ္ေတြ တူေအာင္ ဘယ္လုိ လုပ္မလဲ ဆိုတာ အေျဖထုတ္ရမွာ လက္ေတြ. အေကာင္အထည္ ေဖၚရမွာေပါ့။ ဒီအေပၚမွာလည္း မတူကြဲျပားတဲ့ အျမင္ေတြ ရွိႏူိင္ ပါတယ္။

အေကာင္အထည္ ေဖၚရမွာေပါ့။ ဒီအေပၚမွာလည္း မတူကြဲျပားတဲ့ အျမင္ေတြ ရွိႏူိင္ ပါတယ္။
“We can't solve problems by using the same kind of thinking we used when we created them.”

“Learn from yesterday, live for today, hope for tomorrow. The important thing is not to stop questioning.”
Albert Einstein

လက္ေတြ.က်က်ေျပာရရင္ေတာ့ ဒီေန. တုိ. အဖြဲ.ဝင္ေတြ ဒီအဖြဲ.နဲ. ပတ္သက္ၿပီး တစ္ေယာက္နဲ. တစ္ေယာက္ ရည္မွန္းခ်က္ တူမတူ။ တူရင္ဘာေၾကာင့္ မတူရင္ ဘာေၾကာင့္ဆုိတာ ရိုးရုိးသားသား ဖြင့္ေျပာ ဆန္းစစ္ ႀကည့္ေစခ်င္တာပါ။ တုိ.ေတြက စဥ္းစားတာနဲ. အသားမက်တဲ့လူမ်ိဳးပါ။ ဘာလုိ.လဲဆုိေတာ့ မစဥ္းစားခဲ့ၾကလုိ.ပါ။ ေခၚရင္လာ ခုိ္င္းရင္လုပ္ ေကၽြးတာစား ခံမေျပာနဲ.ဆုိရင္ မႀကိဳက္ဘူးလို. တစ္ရာမွာ ကိုးဆယ့္ကိုးေယာက္ ေျပာၾက ေပမယ့္။ ဒါေပမယ့္ မစဥ္းစားႀကရင္ သူလညး္အတူတူ ကိုယ္လညး္အတူူတူ ဒီပုတ္ထဲက ဒီပဲ ဒီလုိပဲ သံသရာ လည္ေနမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ရသေလာက္ ျခစ္ကုတ္စဥ္းစားၿပီး ေဆြးေႏြးတာ အက်င့္ လုပ္ၾကည့္ၾကရေအာင္။ မဟုတ္ရင္ မ်ိဳးရိုးလုိက္ၿပီး တုိ.ေတြရဲ. ေနာက္မ်ဳိးဆက္ေတြ အထိ မစဥ္းစားတဲ့ သူေတြခ်ည္း ျဖစ္ကုန္လိမ့္မယ္။
သုေတသန ပညာရွင္တစ္ေယာက္ ေရးတာ ဖတ္ဖူးတယ္။ ယုန္ေတြ ဘာလုိ. ေၾကာက္တတ္လ ဲဆုိတာနဲ. ပတ္သက္လုိ.ေလ။ အစကတညး္ကေတာ့ ယုန္မွန္သမွ် ငေၾကာက္ကေလးေတြေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူးတဲ့။ သတၱိရွိတဲ့ ယုန္ေတြ ဂူမေအာင္းဘဲ အျပင္ ထြက္ထြက္လာသတဲ့။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အဖမ္းခံရ အသတ္ခံရတဲ့ ယုန္ေတြက အျပင္ထြက္လာတဲ့ ေကာင္ေလးေတြဆိုေတာ့ ၾကာလာတဲ့အခါ ယုန္မ်ဳးိရုိုး တစ္ခုလံုးကို ျခံဳၾကည့္လုိက္ရင္ ငေၾကာက္ေတြပဲ အမ်ားစု က်န္ေတာ့သတဲ့။ အဲဒီ ငေၾကာက္ေလးေတြ အခ်င္းခ်င္းဖူးစာဆံုၿပီး ေမြးလာသမွ် ယုန္ မ်ဳးိဆက္သစ္ေတြဟာ မိဘမ်ဳိးရိုးဗီဇ သေဘာအရ တုန္ုတုန္ရီရီနဲ. မညး္မညး္ျမင္ အကုန္ေၾကာက္ၾကရွာတဲ့ ယုန္ ေၾကာက္ေလးေတြပဲ ဒီေခတ္မွာ က်န္ခဲ့ေတာ့တာ ေနမွာတဲ့။ တုိ.တစ္ေတြလည္း မစဥ္းစားၾကရင္ ၾကာေလ တုိ. လူမ်ဳိး ဟာ ဘာမွမစဥ္းစားတဲ့ မ်ဳိးဆက္သစ္ဆီကို ဦးတည္သြားသလုိ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ စဥ္းစားၾကပါ။ ၿပီးေတာ့ ဒီေန. ေဆြးေႏြး အေျဖရွာခ်က္ ကေလးေတြ အႏွစ္ခ်ဳပ္ၿပီးပို.ေပးရင္ တုိ.အျမင္ကိုလည္း ပါဝင္ေဆြးေႏြး ခ်င္ပါတယ္။
ဒီလုိ နည္းမွန္လမ္းမွန္နဲ. စဥ္းစားရင္း ေဆြးေႏြးရင္း အေျဖရွာရင္းနဲ. တုိ. သိလာတာေတြ ရွိလာမွာ အေသ အခ်ာပါပဲ။ သိလာတာေတြ သံုးတတ္လာရင္ တုိ. ထူးျခားလာမွာ မလြဲမေသြပါ။ တို.အလုပ္က ကေလးေတြကို ပညာ ေပးမယ္ဆုိရင္ ကေလးေတြက ယူမယ့္လူ ရမယ့္လူလို. ထင္ရေပမယ့္ မေသခ်ာပါဘူး။ တကယ္ ယူတတ္ရင္ ရမွာ ေသခ်ာၾကတာက တုိ.တစ္ေတြပါ။ တစ္ဆင့္တက္ေျပာရရင္ တို.တစ္ေတြ က ေပးစရာတကယ္ရွိလာမွ ကေလးေတြ ရဖို. တစ္ဝက္ေသခ်ာတာပါ။ ေပးလည္းေပးတတ္ၿပီ ဆုိရင္ေတာ့ အေတာ့္ကို ေသခ်ာသြားၿပီလို. ဆုိႏူိင္ပါလိမ့္မယ္။ “အမ်ားအက်ဳိး ရြက္သယ္ပုိးက ကိုယ္က်ဳးိကိုယ့္တာ အၿမဲပါ၏။“ လုိ. ေရႊဟသၤာဆရာေတာ္ႀကီး ဆံုးမေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ မိမိအက်ဳးိ အေဆြအမ်ဳးိတုိ.ရဲ.အက်ဳးိ ေလာကအက်ဳိး သယ္ပိုးႏူိင္ၾကပါေစ။
( ျပည္ေတာ္ဦး)

Read More

ျမန္မာျပည္သုိ. ေပးစာမ်ား ၆

(၃-၁၈-၁၁ နံနက္ ၉နာရီ၃၆မိနစ္ )

(ဓမၼယာန) မဇၥ်ိမယာန အဖြဲ.သူ/သားမ်ားသို.

အားလံုး မဂၤလာပါ။

ဒီေန.ေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္္က ပို.လုိက္တဲ့စာပါ ပညာေရးအေၾကာင္းကုိပဲ ဆက္ေျပာခ်င္္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ Why? ဘာကို What? ဘယ္လုိ How? သင္ၾကား/ယူၾကမလဲဆိုတာေလးေပါ့။

လက္ေတြ.က်က် စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။

Why? ကမၻာ့ႀကီး ပ်က္စီးလာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကေလးေတြကို ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး အသိေပးမွျဖစ္မယ္။

What? ေျမေရေလထု ညစ္ညမ္းမႈ/ဖန္လံုအိမ္ အာနိသင္/ကမၻာႀကီး ပူေႏြးလာမႈ/ဝင္ရုိးစြန္းေရခဲေပ်ာ္/ အုိဇုန္းလႊာ /အဏုျမဴအႏၲရာယ္ စသည္အေၾကာင္းကို..,

ဖန္လံုအိမ္အာနိသင္ေလွ်ာ့ခ်ဖို. သစ္ပင္ကိုခ်စ္ေအာင္ တန္ဖိိုးထားေအာင္ သင္မယ္ဆိုပါစို.။

How? ပညာရွင္ေတြလုိ စာတမ္းဖတ္္ပြဲ လုပ္မလား။ အခု ေက်ာင္းေတြ တကၠသို္လ္ေတြမွာ သင္သလုိ (ေက်ာင္းသူ/သား အမ်ားစုကေတာ့ သိဖုိ.က်င့္ဖို.မလုိ ပါတာဖတ္နဲ. ခုိးနည္းကားသာလုိ ျဖစ္ေနတာမ်ဳးိ)သင္မလား။

ဒါမွမဟုတ္ တုိ.ကြင္းထဲမွာ ကေလးေတြနဲ. ေဆာ့ရင္း ကစားရင္း---

အမေလး ေနပူလုိက္တာ။ အသားေတြ ေလာင္ေနၿပီ။ ဘယ္လုိ.လုပ္မလဲ။ သစ္ပင္ေအာက္သြားရေအာင္… ဟာ ေအးျမသြားတာပဲ ေက်းဇူးတင္လုိက္တာ သစ္ပင္ႀကီးရယ္ သစ္ပင္ႀကီးက တအားခ်စ္စရာေကာင္းတာပဲ။ (သူ.ကိုခုတ္္တဲ့သူကိုေတာင္မွ စိတ္မဆိုးဘူး။) စားစရာေတြလညး္ေပးတယ္ အရိပ္လညး္ေပးတယ္။ ေနစရာလညး္ ေပးတယ္။ (သင္ေနတဲ့ ဆရာကိုယ္တုိင္က တကယ္မခ်စ္ဘဲနဲ. ကေလးေတြကိုခ်စ္ေအာင္သင္လုိ. ျဖစ္ႏူိင္ပါ့လား?) ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္မဟုတ္ဘဲ (ကေလးေတြေရွ့မွာ သစ္ပင္ကို အားရပါးရဖက္ ေမႊးေမႊးေပးလ်က္ း) ) သစ္ပင္ႀကီးကို သိပ္ခ်စ္တယ္ အသံကုန္ႀကံဳးေအာ္။ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာမက အသက္ရွည္ၿပီး တုိ.ကို ေအးျမတဲ့ အရိပ္ ေပးပါေစ။ ခုတ္မယ့္ ထစ္မယ့္ လူဆုိးႀကီးေတြနဲ. မေတြ.ပါေစနဲ. စသည္စသည္ စိတ္ထဲေပၚသမွ် ရုိးရိုးသားသား လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲေျပာ။ ကြင္းတဲမွာ ပူၿပီး ဒီေရာက္လာေတာ့ ေအးသြားတာ ဘာလုိ.လဲ စဥ္းစားခုိင္း။ ခ်ဲ.ၿပီး ကမၻာႀကီးရဲ. သစ္ပင္နညး္တဲ့ အပုိင္းနဲ. မ်ားတဲ့ အပုိင္းနဲ. (ျဖစ္ႏူိင္ရင္ ကႏၲာရနဲ. သစ္ေတာပံု ဗြီဒီယိုစသည္သံုး)

သစ္ပင္မ်ားတဲ့ ပန္းၿခံ စသည္သြားၿပီး ေလကေလးက လတ္ဆတ္လိုက္တာ လန္းဆန္းလုိက္တာ။ တို.ကြင္းထဲနဲ. မတူဘူးေနာ္။ ဘာလုိ.ပါလိမ့္။ ကေနစၿပီး ကေလးေတြ သစ္ပင္ခ်စ္/ထိန္းသိမ္းခ်င္/ စုိက္ခ်င္စိတ္ ေပါက္လာ လက္ေတြ. အတူစုိက္ၾကတဲ့ အထိ စသည္ စသည္ျဖင့္ လက္ေတြ. ဘဝထဲေရာက္ေအာင္ သဘာဝနဲ. ဟပ္ၿပီး သင္မလား။

ခ်ဳပ္လုိက္ရင္ ဘယ္သူ.ကိုပဲသင္သင္္ Why? နဲ. What? က မေျပာင္းေပမယ့္ How? Teaching method က အမ်ဳိးမ်ဳးိ ေျပာင္းႏူိင္ပါတယ္ ေျပာငး္ရပါမယ္။ ဥပမာ (ဘာေၾကာင့္) ခႏၶာကိုယ္မွာ ဗိီတာမင္ စီ လုိအပ္ေသာေၾကာင့္ (ဘာကုိ) ဗိီတာမင္ စီ/ သံပုရာသီး စသည္ကို (ဘယ္လုိ) အလံုးလိုက္/ ေဖ်ာ္ရည္ေဖ်ာ္၍/ အသုတ္တြင္ညွစ္ဆမ္း၍ ကစီဓါတ္အတြက္ အားလူးစားရမယ္ဆုိပါစို.။ အစိမ္းေကၽြးမလား။ ဖုတ္ေကၽြးမလား။ သုတ္ေကၽြးမလား။ ခ်က္ေကၽြးမလား။ အာလူးထမင္းနယ္ လုပ္ေကၽြးမလား စသည္စသည္ အမ်ားႀကီး ကြဲျပားႏူိင္ပါတယ္။ ဘယ္အေပၚ မူတည္လဲ?

ဘယ္သူ.ကို သင္မွာလဲ ဆိုတာေပၚမွာေပါ့။ လူအုိနဲ. ကေလးကို သံပုရာသီး အလံုးလုိုက္ ကိုက္စားခုိင္းမယ္ ဆုိပါစို.။ ဘာျဖစ္ႏူိင္လဲ။ ဘာေၾကာင့္ဆိုတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ ေပါက္ဖုိ. လြယ္မလား။ ဘယ္လို စားခုိင္းရင္ အဆင္ေျပမလဲ။ ဒါပါပဲ။

ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္ လုိရင္ျဖည့္ ပိုရင္ႏႈတ္ မွားရင္ျပင္ၿပီး လက္ေတြ.လုပ္ငန္းခြင္မွာ သံုးႏူိင္ၾက ပါေစ။ သိၿပီးသားသူမ်ားအတြက္ မဟုတ္ပါ။ လုပ္ခ်င္ေပမယ့္ ဘယ္လုိ လုပ္ရမွန္း မသိလုိ.ဆုိတဲ့ ဘဝတူမ်ားအတြက္ အေျခခံ သတင္းအခ်က္အလက္ မွ်ေဝမႈ သက္သက္ပါ။

စကားခ်ပ္အေနအားျဖင့္ Why? What? How? ကို ကို္ယ့္ဘဝနဲ. ယွဥ္ၿပီးေတာ့လဲ ဘယ္လုိနားလည္ရမလဲ ေဆြးေႏြးၾကေစခ်င္ပါတယ္။

ေမတၱာျဖင့္----------------------

(ျပည္ေတာ္ဦး)

Read More

ျမန္မာျပည္သုိ. ေပးစာမ်ား ၅

... (ဓမၼယာန)မဇၥ်ိမယာန အဖြဲ.သူ/သားမ်ားသို. 11년 3월 12일 10시 17분 10초

...မဂၤလာပါ။ဒီေန.ေတာ့ မဟတၱမဂႏၶီရဲ. စကားေလး တစ္ခြန္းကုိ လက္ေဆာင္ ေပးခ်င္ပါတယ္။

“Earth provides enough to satisfy every man's need, but not every man's greed” (Mahatma Gandhi )

(ကမၻာေျမႀကီးက လူသားတုိင္းရဲ. လုိအပ္ခ်က္ကို အားရေၾကနပ္ေအာင္ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ေထာက္ပ့ံေပမယ့္ လူတုိင္းရဲ. ေလာဘကို ျပည့္ေအာင္ အလံုအေလာက္ မေထာက္ပံ့ႏူိင္ပါ။)

ကမၻာေျမက လူသားရဲ. လုိအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ေပးႏိူင္ေပမယ့္ လူတုိင္းရဲ. ေလာဘကိုေတာ့ ျဖည့္မေပးႏိူင္ပါ။

ေလာဘႀကီးၾကလို. (ဒုကၻိခႏၱရကပ္) အငတ္ေဘးဆုိက္၊ ေဒါသႀကီးၾကလိို. (သတၱႏၱရကပ္) (စစ္)လက္နက္ ေဘးဆုိက္၊ ေမာဟႀကီးၾကလို. (ေရာဂႏၱရကပ္) ေရာဂါေဘးဆုိက္။ ဆုိတဲ့ သင္ၾကားခ်က္ရွိပါတယ္။ လူသားရဲ. အဆံုး မရွိတဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မာနနဲ. မသိမုိက္မဲမႈအတြက္ ေနာက္ဆံုး ေရာဂါကၽြမ္းသြားခဲ့တာက ကမၻာႀကီးပါ။

မေန.က ဂ်ပန္က ငလ်င္နဲ.ဆူနာမီ၊ ဟုိေန.က ၾသစေတလ်မွာ၊ တေလာတုန္းက ~~~ဟုိမွာ ဒီမွာ ကမၻာအႏွံ. မႏွစ္ကလည္း~~~ျဖစ္တာပဲ။ တျမန္မႏွစ္ကဆုိ တရုတ္ငလ်င္နဲ. ျမန္မာနာဂစ္ ကမၻာႀကီး ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္ၿပီလဲ။ မႀကဳံစဖူး မၾကားစဖူးဆိုတာ အကုန္ႀကံဳရ ၾကားရ။ အရင္တုန္းကေတာ့ “သတိထား တံခါးဝ ေရာက္ေနၿပီ ” ဆိုခဲ့ေပမယ့္ အခု တံခါး မရွိေတာ့ဘူး။ တစ္ဆက္တည္း တစ္သားတည္း ျဖစ္သြားၿပီ။

ဘုရားေဟာေတြမွာ သည္းခံမႈနဲ. ပါတ္သက္ရင္ ကမၻာေျမႀကီးကို တင္စားေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ေျမႀကီးလုိ သည္းခံပါ။ တံေတြးပဲေထြးေထြး အညစ္အေၾကးပဲစြန္.ခ်စြန္.ခ် ေျမႀကီးက မတုန္လႈပ္သလုိေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သည္းခံတဲ့ အရာမွာ စာတင္ရတဲ့ ဒီကမၻာႀကီးက စကားေျပာေနခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။ “သူေနမေကာင္းဘူး”လုိ.။ လူေတြ မၾကားခဲ့ၾက တာပါ။ အခု မခံမရပ္ႏူိင္လြန္းလို. ေအာ္ေနၿပီ။ နားၿငီးတယ္လုိ. ပိတ္ထားလို.လည္း မရေတာ့ဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ဒီေန. ေပးခ်င္တဲ့ မက္ေဆ့ခ်္က “တုိ.တေတြလည္း သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး အသိ ရွိၾကရပါလိမ့္မယ္” ဆုိတာပါပဲ။ မသိသိေအာင္ မရွိရွိေအာင္ ေမးျမန္း ရွာေဖြ ေလ့လာ ဖတ္္ရႈ စဥ္းစား ဆင္ျခင္ လုိက္နာ က်င့္သံုးမႈေတြ စကိုစမွ ျဖစ္မယ္။ အဖြဲ.ရဲ. အေျခခံမူမွာ “ပညာပါရမီေျမာက္ ပညာေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ပဓာနျပဳ၍ ဆက္စပ္ရာရာ က်န္းမာေရး လူမႈေရး ပရဟိတလုပ္္ငန္းမ်ားကို တုိင္းျပဳျပည္ျပဳလုပ္ငန္းတြင္ အုတ္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင့္ အေနအားျဖင့္ အာႀကိဳးမာန္တက္ ေဆာင္ရြက္သြားၾကမည္။” လုိ. ပါပါတယ္။ ဒီပညာေရးဟာ မ်ဳိးဆက္သစ္အတြက္ မရွိမျဖစ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးေတြကိုလည္း မွ်ေပးရပါမယ္။

ကေလးေတြကို မွ်ေပးရေတာ့မယ္ ဆိုရင္ ဘာကိုပဲမွ်မွ် သင္ၾကားေရးမွာ

၁) Why? ဘာေၾကာင့္သင္မွာလဲဆိုတဲ့ ပန္းတုိင္ =Goal

၂) What? ဘာကို သင္မွာလဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာ =Content (Text, Program)

၃) How? ဘယ္လုိ သင္မွာလဲ ဆိုတဲ့ နည္းလမ္း =Teaching Method ဒီသံုးခ်က္နဲ. ခ်ိန္ၿပီး စဥ္းစားရ ပါတယ္။ ဒါေတြကိုလည္း လက္ေတြ. အေကာင္အထည္ေဖၚေနၾကတဲ့ အဖြဲ.ဝင္ေတြရဲ. အစည္းအေဝးမွာ မျပတ္ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ ၾကဖုိ. အဆိုျပဳပါရေစ။

ငါတစ္ေယာက္လုပ္ရံုနဲ. ဘာထူးမွာလဲလုိ.ေတာ့ မေတြးပါနဲ.။ မသိမုိက္မဲမႈ အေမွာင္သံသရာက ထြက္ဖုိ. ပုိးစုန္းၾကဴေလာက္ အေရာင္ေလးပဲ လက္လက္ အေမွာင္ၿဖိဳခြင္း အလင္းေပးႏိူင္ဖုိ.ကသာ အေရးႀကီးပါတယ္။

ေလာကႀကီးမွာ ကုိယ္မသိဆံုးက ကိုယ့္အေၾကာင္းအမွန္ပါ။ ေပးႏူိင္သမွ် အခ်ိိန္ေလးေတြကို အမ်ားအတြက္ ေပးဆပ္ရင္းနဲ. ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ ရွာေဖြေတြ.ရွိလာပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္သိရင္ သူတစ္ပါးကိုလည္း သိလာပါတယ္။ သိတဲ့လူက မသိတဲ့လူထက္ အစစအရာရာသာပါတယ္။ ထူးပါတယ္။ အဲဒီလုိ လူေတြေၾကာင့္ပဲ ေလာကႀကီးက ထူးျခား ေျပာင္းလဲလာတာပါ။

ဒီေန. ဒီစာကို ဂႏၶီႀကီးရဲ. စကားတစ္ခြန္းနဲ.ပဲ နိဂံုးခ်ဳပ္ပါရေစ။

“Nearly everything you do is of no importance, but it is important that you do it” သင္လုပ္သမွ်အရာရာတုိင္း နီးပါးက အေရးမႀကီးတဲ့ ဟာ(လို)ျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္။ ဒါေပမယ့္ သင္ “လုပ္တယ္ ” ဆိုတဲ့ဟာ က အေရးႀကီးပါတယ္။

ကိုယ္စိ္တ္ခ်မ္းေျမ. တရားေမြ.ေတြ.သိႏူိင္ပါေစ။ သင္သိက်င့္သိထိုးထြင္းသိ အသိစံုပါေစ။ သာသနာအက်ဳိး ျမတ္ျမတ္ႏိူး သယ္ပုိးႏူိင္ပါေစ။ ေမတၱာျဖင့္

Read More